Roma-Bizans İmparatorluğundan sonra; Akıncılar ve çevresine Türklerin gelerek yerleşmesi, 1071 Malazgirt Savaşı’ndan sonraya rastlamaktadır. 1071 Malazgirt Savaşı sonrasında Anadolu'nun Türkleşmesi ve İslamlaşması için Anadoluya yayılan Selçukluların Kumandanlarından Emir DANİŞMENT Kelkit havzasını da içine alan geniş bir bölgeyi Selçuklu topraklarına katmıştır.
Bu olaydan sonra, bölgeye gelen Türkmen boylarından biri şimdiki Akıncılar İlçe merkezinin 1 km. güneyindeki Söğütlüdere mevkiine yerleşmiştir. Bu bölgeye Ezbider adı verilmiş, dışardan gelen göçlerle nüfusu artan Ezbider’e Tanzimat Döneminin son yıllarında Nahiye ünvanı verilmiştir.
1860 Yılında Suşehri İlçe olduktan sonra Yukarı Ezbider onun Nahiyesi ve Şebinkarahisar da Vilayeti olmuştur.
Birinci Dünya Savaşı yıllarında ve Doğu Anadolu Bölgesinde Ermeniler tarafından uygulanan katliamı sırasında, burada da karışıklıklar yaşanmış ve sonunda Ermeniler kiliselerini ve manastırı yakarak doğuya geçmişlerdir. Bu kiliseler daha sonra 1939 Erzincan Depreminde yıkılmıştır.
Ezbider de Cumhuriyetin kuruluşuyla birlikte küçük bir Belediye teşkilatının kurulduğu ve 1932 yılına kadar olan bu kısa dönemde, Hatipoğlu Ali Efendi ve Hüseyin Efendi ile Uğruncalı Tevfik Efendi’nin Reislik yaptıkları bilinmektedir.
1932′de Ezbider Nahiyesi de Sivas’a bağlanmıştır.
Nüfusun artışıyla Belediye teşkilatının kurulması yeniden gündeme gelmiş ve 1958 yılında şimdiki belediye kurulmuştur. 1962 yılına kadar adı Yukarı Ezbider olan Nahiyenin bu tarihten sonra adı değiştirilerek “AKINCILAR” olmuştur. Akıncılar adı yağışlarda Karadağ’dan çıkan sel akıntılarının burayı sık sık tehdit etmesinden dolayı verilmiştir. 1990 yılında çıkartılan bir kanunla ilçe statüsüne kavuşturulmuştur.
